UNESCO

In 2012 heeft Nederland het UNESCO Verdrag ter Bescherming van het Immaterieel Cultureel Erfgoed geratificeerd. Immaterieel erfgoed bestaat uit tradities, rituelen, gebruiken en ambachten die mensen niet verloren willen laten gaan en die ze willen doorgeven aan volgende generaties. Immaterieel erfgoed is dynamisch erfgoed en het beschermen ervan vraagt een andere aanpak dan het beschermen van monumenten en museumobjecten. Immaterieel erfgoed wordt gedragen door mensen en gaat mee met zijn tijd. Beschermen betekent dan ook levend houden en kennis en vaardigheden doorgeven.

Het ambacht van molenaar op wind- en watermolens, is de eerste voordracht van het Koninkrijk der Nederlanden voor de Representatieve Lijst van het UNESCO-Verdrag inzake de bescherming van Immaterieel Cultureel Erfgoed. De voordracht werd begin 2015 ingediend.

Het molenaarsambacht heeft Nederland gemaakt tot wat het is. Sinds de Middeleeuwen werden wind- en poldermolens gebruikt om land in te polderen in de beneden de zeespiegel gelegen Lage Landen bij de zee. Daarnaast zorgden de molens ook voor industriƫle vernieuwing. De door de molens opgewekte wind- en waterenergie wordt tot op de dag van vandaag gebruikt om graan te malen, voor de productie van mosterd en lijnolie, maar bijvoorbeeld ook om de zagen in een houtzaagmolen aan te drijven.

Op 7 december 2017 is het ambacht van molenaar op wind- en watermolens ingeschreven op de Representatieve Lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed.